نگارستان

شما رو نمی‌دونم.. اما من واقعا واقعا واقعا خسته‌ام. از همزبونی و هم‌‌وطنی با اینها خسته‌م. هر چقدر خودم رو وصل میکنم به زندگی، به خوشبختی و معناهای روشن. امثال کثافت و نجس این آدمها، برای یه لحظه پرتم می‌کنند ته چاه بدبختی!!! عصبانی‌ام، خسته‌ام، متنفررررم. اصلا گاهی به خودم میگم خوش به حال هر کسی تو همون دو روز، کشته شد... من واقعا خسته ام از دیدن اینها.. زندگی کردن کنار اینها.. تصمیم گرفتن اینها برای زندگی م