نگارستان

از دیروز وقتی به اینجا و داستان‌هاش فکر میکردم یه جمله از ذهنم می‌گذشت: منم خسته‌م مثل تو از این همه آدمِ سمی دورم.😶 بلانسبت همه تون، جو منظورم بود.

اشاره به این آهنگ: 

امشب که دیدم خانوم فوریه رفت و اینقدر هم غمگین و دلشکسته رفت. اینجوری‌ام که « مرغ شب خوان که با دلم می‌خواند، رفت و این آشیانه خالی ماند.»

.

هیچی دیگه.. اینجا با شماها معنی داره‌‌! ماهایی که جنگ زده بودیم و اینجا شد پناهگاه مون.

بمونیم با هم صحبت کنیم. نرم نرم، آروم آروم. 

البته الان دیگه دیر شد.