نگارستان

در اعضای خانواده‌ام یک نفر هست که سرچشمه‌ی دوست داشتن در وجود منه وجودش! کسی که حتی وقتی فاصله‌‌م باهاش کمتر از چند متره، باز دلم براش تنگه. اینجوری که: کنارم هستی و اما دلم تنگ میشه هر لحظه. خودت می‌دونی عادت نیست، فقط دوست داشتن محضه. گاهی فکر میکنم من این حد از دوست داشتن رو مجدد فقط وقتی تجربه خواهم کرد که مادر بشم. 

خدایا، اینو از مو نگیریشا😭 خدایا ای دلخوشی مُونه...