نگارستان

بعد به خودتون میاید می‌بینید آروم آروم، یواش یواش، هبوط کردید به نقاط عمیقی از وجود هم. اونجا که تاریکیه و تاریکی و تاریکی.... و تاریکی ترسناکه و در تاریکی، باید محتاط بود. 

اما اگر این تهِ یك سیاهچاله‌. عزیزدلم، با همه‌ی ترس‌ها و احتیاط‌ها، من واقعاً دوست ندارم روشنی رو ببینم. بذار آروم و بی صدا، همین جا بمونم.