نگارستان

این یه هفته‌ای که نبودم، زنجان بودم! اردبیل بودم!رشت بودم! و حالا که هستم، تهرانم. دقیق تر بخوام بگم کف متروی تجریش کهریزکم! مسیر خسته کننده و طولانیِ همیشه تا شهدای هفتم تیر و بعد سوار خط صورتی شدن. بابا اینا رسوندنم دم ایستگاه مترو و رفتند که برگردند مشهد.🥹 خدایا مراقب شون باش و برام حفظ شون کن.

سرما خورده‌‌ام. 

و بر خلاف تمام بارهای قبلی که به محض ورود به تهران، قلبم اکلیل پمپاژ می‌کرد به سراسر وجودم از بس که تهران رو دوست دارم، این بار دوست دارم زود کارم تموم بشه و برگردم.

«چرا؟ چون خونه‌ی من اونجاست که بوی تو باشه.🩵»

دلم براش تنگ شده.