نگارستان

در یک موضوع مشترک، من وقتی در مورد ابعاد فنی ش یه نظری میدم آبی میگه خب ببین این و اونم هست و به این سادگی  که تو فکر می‌کنی هم نیست و خلاصه تو مو میبینی و من پیچش مو. راست هم میگه.

 و در یک موضوع مشترک گاهی، وقتی در مورد ابعاد محتوایی ش نظر میده من این مدلی‌ام که واااااویلا، مگه میشه اینقدر خطی نگاه کرد؟! سیستمی نگاه کن خب. البته سکوت میکنم همون لحظه بعد آروم بازخورد میدم و نظرم رو میگم. گاهی هم هیچی نمیگم می‌ذارم خودش پیش بره ببینه به این سادگی ها هم نیست.

الان هم یکی از اون موقعیت هاست که خیلی کلافه‌ام از دستش. از نگاه مهندسی و خطی ش. از سرعتش. 

منتظره راجع به یه چیزی نظر بدم. ولی چون خوش اخلاق نیستم می‌خوام برم حموم. حموم با مناسبات دنباله دارِ بخور و ماسك و اسکراب و... 

ناز و قشنگ و خوش اخلاق بشم، بعد بشینم کارش رو نگاه کنم و بازخورد های نرم و آهسته بدم. 

چته‌ نگار خانوم خب؟ آدمیم دیگه. با هم متفاوتیم، در مسیر رشدیم...

- نظریه ای داره آدلر روانشناس معروف در مورد موضوع ترتیب تولد. و تأثیری که این مقوله روی شخصیت افراد داره. فکر میکنم مشمول حال خودم میشه. بچه اول ها در یک سری چیزا، اخلاق های مبارکی دارند.😙😙 یکی از اون اخلاق های مبارك😖، دوزی از خودرأیی است.